Welkom op mijn blog!

Zoals jullie waarschijnlijk al weten vertrek ik zondag 25 februari om 10u op wereldreis met de fiets. Om mijn ervaringen die ik op de weg beleef met jullie te delen heb ik deze blog gemaakt.
Mijn foto’s zal ik dus op deze blog plaatsen en ook wat berichten.

Update: Mijn foto’s zijn vanaf nu te bekijken via mijn google foto’s album.

Advertisements
Featured post

Lake Tekapo en omgeving (7 Oktober)

Na een stevig ontbijt nog eens naar de goeddoende Spring Pools.Daarna een korte wandeling gemaakt rond Lake Tekapo dat vlakbij de Camping lag.Een heel bekende kerk die er ligt is The Church of the good shepherd.Het feit dat de kerk zo vlakbij het meer ligt maakt het speciaal.Rond het meer heb je prachtige vergezichten op de bergen.Van de gelegenheid geprofiteerd om nog wat te baden in het verfrissende bergwater. Natuurlijk mag een fotosessie erbij niet ontbreken.Rebecca kende nog een gezellige taverne in de buurt,waar we allemaal hetzelfde hebben geëten;een vegetarische burger.Het was ondertussen al ver voorbij drie uur,dus tijd om te vertrekken.We hadden immers nog een lange autorit voor de boeg terug naar Dunedin.Na enkele stops onderweg arriveerden we iets voor 22h op onze bestemming.Het was een geweldig weekend geweest in het gezelschap van 2 charmante dames.Morgen busreis naar Christchurch…..

Hiking rond Mount Cook (6 Oktober)

Het was weer eventjes wennen om in een tent te slapen.Leigh en Rebecca met wie ik onderweg was hadden mij iets voor middernacht bij de camping afgezet,terwijl zij wat verder naar een Backpackersplaats gingen.’s Morgens rond 9 uur liep Rebecca haar Halve Marathon in de omgeving van Mount Cook Village.We hadden niet echt iets specifiek afgesproken,dus begon ‘s morgens maar gepakt en gezakt naar het bergdorp te wandelen dat slechts 2 kilometers verder lag van de Camping.Er was slechts één weg tussen de twee,dus kon Leigh mij niet missen moest ze mijn kant opkomen.Bij het binnenwandelen in het dorpje zag ik haar onmiddellijk.Na een ontbijt op een bank bij een lekker zonnetje gingen we onderweg Rebecca aanmoedigen die aan haar Halve Marathon bezig was.Dit moet één van de mooiste plaatsen in het Zuidereiland zijn met rondom je al die witte bergtoppen en meren.Na de zware loopprestatie van Rebecca besloten we om naar Seally Tarns te stappen of beter gezegd trappen beklimmen.De trail is één lange trap naar de sneeuwgrens waar een grote tafel staat waar je kan rusten en wat eten.En vooral een geweldig panorama hebt op de witte bergtoppen,meertjes en het onderliggende dorp Mount Cook Village.Boven ons lag de Mueller Hut,maar daarvoor was het te laat geworden.Rebecca had daarenboven al meer dan 20 kilometers gelopen en dan nog deze steile beklimming.Sterk meisje!In een mum van tijd waren we beneden.Ik was er zowaar duizelig van geworden, waarschijnlijk omdat je in zo’n korte tijd een groot hoogteverschil ondervind. Na de stevige klim op weg naar een Camping in Tekapo.Gestopt bij het enorme meer Tekapo,waar we wat gebaad hebben.Leigh had haar badpak aangedaan en durfde het aan om volledig kopje onder te gaan in het ijskoude bergwater.De avond hebben we doorgebracht bij Tekapo Hot Springs na de tent opgezet te hebben.Zo’n warmwaterbad doet natuurlijk deugd na een vermoeiende dag…..

Naar de steilste straat in de wereld(6 Oktober)

Vandaag wat vroeger opgestaan omdat het mijn laatste volledige dag in Dunedin zou zijn.Wilde zeker nog een aantal bezienswaardigheden bezoeken zoals het Settlers Museum,de botanische tuin en natuurlijk de steilste straat ter wereld.Mijn plannen zijn zodanig gewijzigd dat het de bedoeling is maandag met de bus naar Christchurch te reizen.In het weekend Mount Cook bezichtigen wat een unieke kans is.Had het stuk van Dunedin naar Christchurch ook graag gefietst,maar je kan niet alles hebben.Soms moet je keuzes maken en zo’n kans om één van de mooiste plaatsen in New Zealand (omgeving Mount Cook) te zien zal er niet meer zo snel komen.De dag begon met enkele gebouwen te bekijken zoals het Station,de oude gevangenis en één van de vele kerken.Heel deze stad ademt een verleden uit.Wel over een korte periode,want Cook(ontdekker van Nieuw Zeeland) is hier pas aangeland in 1769.Dunedin is gebouwd naar het model van het schotse Edinburgh.Daarna een bezoek aan het Settlers Museum,wat de moeite waard bleek.Je ziet er hoe de eerste kolonisten uit Europa zich op dit eiland hebben gevestigd.Veel van hen hebben zich vermengd met de plaatselijke bevolking.Waar de Nieuw Zeelanders ook erg trots over zijn is hun deelname aan alle grote oorlogen in Europa,Afrika en dichterbij de Stille Zuidzeeeilanden(tegen Japan WO 2).Een uitgebreide documentaire valt er in dit museum over dit onderwerp te bekijken.Op het einde is er nog een promovideo over de stad,wat me deed inzien dat er nog veel is om te bezichtigen.Na het Museumbezoek een lange wandeling gemaakt door de botanische tuin van Dunedin.Tuinen van over gans de wereld kun je hier bekijken,zoals Mediterraanse,Zuid Afrikaanse, Himalaya en nog zoveel meer.Zeker een aanrader als je deze kuststad bezoekt.Het laatste wat ik zeker wilde zien en door stappen was de steilste straat op deze aardbol,de Baldwin street.Je kunt je moeilijk voorstellen hoe steil het is(gemiddeld 35%).Het gaat van 30 Hoogtemeters naar 100 Hoogtemeters op een erg kort stuk.Al bij al viel het wel mee om naar boeven te stappen,maar met de fiets toch niet geprobeerd.Rond 18h met Leigh en haar vriendin Rebecca vertrokken met de auto naar Mount Cook.Zij hadden kunnen boeken bij een Backerspackersplaats,maar alles was nu volzet.Dus gaan ze mij droppen bij een Camping vlakbij.Kijk er naaruit om hier een weekend door te brengen….

Bezoek aan het Otago Museum(4 Oktober)

Mijn plannen zijn ondertussen gewijzigd,omdat ik het naar mijn zin heb in Dunedin.Dus blijf er nog een paar dagen omdat er ook heel wat een bezoek waard is.Matt die ‘s middags begint te werken had me afgezet bij het Otago Museum dat op zijn weg lag.Hier vooral veel geleerd over de nabijliggende eilanden in de Stille Zuidzee.Er zijn 3 grote eilandgroepen nl.Polynesië,Melanesië en Micronesië.Nieuw Zeeland wordt bij Polynesia gerekent.Polynesië bestaat uit duizenden eilanden waarvan de bekendste buiten Nieuw Zeeland;Tonga,de Cook eilanden, Tuvalu,Frans Polynesia en Hawai zijn. Melanesië is eveneens een verzameling van talrijke eilandengroepen zoals Fiji,de Bismarck Archipel, Solomon Islands, Nieuw Caledonia en Papua New Guinea.Van Micronesia waren er geen afbeeldingen.De bekendste zijn de Mariana Islands en de Marshall Islands.De Mariana Trog is de diepste plaats op onze aardbol(net geen 11000 meter diep).Er was natuurlijk ook veel terug te vinden over de levenswijze en cultuur van de inheemse bewoners op al deze eilanden(zie foto’s).In het museum ook afbeeldingen van de eerste man op de hoogste berg ter wereld,de Mount Everest,Sir Edmund Hillary.Daar zijn de Nieuw Zeelanders enorm trots over.Je ziet er zijn handschoenen en andere attributen op zijn tocht samen met de Sherpa Tenzing Norgay (zie tekst op foto).Na het museum nog door de botanische tuin van Dunedin gewandeld.Deze is heel groot,zodat vandaag maar een klein deel heb gezien.Daarna een pompoen gekocht en soep gemaakt voor mijn gastgezin.Dat is wel het minste wat ik kan doen voor mijn lief gastgezin.Dit apprecieerden ze heel erg.Leigh heeft me gevraagd om mee te komen in het weekend naar Mount Cook,de hoogste berg in Nieuw Zeeland.Een vriendin van haar loopt er een halve Marathon.We zouden vrijdagavond vertrekken om daar in de buurt te overnachten.Lijkt me een geweldig idee,want zal niet meer zo snel de kans hebben om naar zo’n plaats te gaan.Dus heel waarschijnlijk zal het fietsen in Nieuw Zeeland eropzitten,want woensdag vlieg reeds terug naar België.Hier kom ik zeker nog eens terug voor een langere periode……

Organ Pipes in Dunedin (3 Oktober)

Na de zware dag richting Dunedin was wat rust wel op zijn plaats.Ik was terecht gekomen bij een heel tof koppel dat zo gastvrij is.Ze zijn hier in de weer om mijn verblijf zo aangenaam mogelijk te maken.’s Middags had Leigh,de vrouw des huizes,speciaal vrij genomen om samen de Organ Pipes te beklimmen.Deze stad is omgeven door heuvels en je hebt in deze kuststad enorm steile beklimmingen.Niet ver van waar mijn gastgezin woont is de steilste straat ter wereld,maar daar later meer over.De Organ Pipes zijn zo speciaal omdat de rotsvorming werkelijk op orgelpijpen lijkt.Dat maakt de beklimming er niet gemakkelijk op,vooral als jouw kop tegen zo’n pijp stoot.Het zicht op de top is echter adembenemend.Dunedin was oorspronkelijk de grootste en rijkste stad van Nieuw Zeeland vanwege het goud dat er te vinden was.Nadat de goudzoekers verdwenen waren verachterde de stad.Je ziet aan alles dat het vroeger een erg welvarende stad is geweest.Spijtiggenoeg zijn veel van die oudere gebouwen niet meer onderhouden.Buiten de beklimming van de Organ Pipes het voor de rest van de dag rustig aan gedaan.Matt stelde me voor nog een paar dagen langer te blijven, waar ik met veel plezier op in wil gaan.Er is nog zo veel te bezichtigen in deze stad…..

Moeilijkste dag in Nieuw Zeeland (2 Oktober)

Het had de hele nacht wat geregend.Ook ‘s morgens bij het wakker worden was het nog niet gedaan met druppelen.Mijn regenjas maar aangetrokken,want wilde zeker Dunedin vandaag bereiken dat ongeveer 120 km verder lag.Al snel bleek dat het geen gemakkelijke dag zou worden,want het waaide erg hard.De klimmetjes waren niet van de poes en het begon alsmaar harder te regenen.Op een bepaald moment werd het zo erg dat ik moest schuilen.Op het punt gestaan om te liften,maar toch maar doorgezet.Er waren nu hellingen bij waar het stijgingspercentage over de 10% ging.Daarenboven zat de wind recht op kop en bleef het regenen.Eenmaal ben ik moeten afstappen om mijn fiets naar omhoog te duwen.Het was niet te doen.Gelukkig volgde er na een tijdje wat langere afdalingen,waar ik wat op adem kon komen.De batterij van mijn Smartphone was ondertussen leeg geraakt,want had niet kunnen opladen ‘s nachts.Van de natuur viel er weinig te genieten,want daarvoor was het weer te slecht.De zwaarste helling moest echter nog komen vlak voor Dunedin met de naam 3 Miles Hill.Zonder te stoppen boven geraakt en dan afdaling naar de stad toe.Bij het binnenfietsen van het Centrum gestopt bij een Kentucky Fried Chicken.Mijn vingertoppen en tenen waren verkleumd van de koude,de wind en de regen.Daar mijn Smartphone opgeladen en Leigh,mijn contactpersoon,gebeld om te zeggen dat ik eraan kwam.Ze stelde onmiddellijk voor mij te komen halen met de wagen.Dit was natuurlijk heel goed nieuws,want zag het eerlijk gezegd niet zitten om nog die laatste kilometers te fietsen in mijn onderkoelde lichaam.Mijn lieve gastvrouw was een kwartiertje later daar.Het eerste daar gedaan was een warm bad nemen.Dit koppel,Leigh en Matt,is zo in de weer om het mij hier zo aangenaam mogelijk te maken.Morgenmiddag komt Leigh mij ‘s middags ophalen om naar een park in de buurt te gaan.Ze heeft daar speciaal enkele uren vrij voor genomen….

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑